breaking news Νέο

Μικρασιατικά αφηγήματα

  • Μικρασιατικά αφηγήματα
  • Μικρασιατικά αφηγήματα
  • Μικρασιατικά αφηγήματα
  • Μικρασιατικά αφηγήματα

Η στήλη αυτή έχει ως σκοπό της να διατηρήσει και να επαναφέρει στη μνήμη μας όλα αυτά, που τόσα χρόνια μας έχουν διηγηθεί οι πρόγονοί μας, γύρω από τη ζωή, τα ήθη και έθιμά τους, τα διάφορα ιστορικά γεγονότα της εποχής και τέλος τη μαρτυρική έξοδο από τις εστίες τους. Είναι ένα ύστατο χαίρε, καθώς και μια τιμητική αναφορά σε μια πολύπαθη γενιά, η οποία πλέον έχει εκλείψει και εμείς, που αποτελούμε τη συνέχειά της, έχουμε καθήκον να μεταλαμπαδεύσουμε στις επόμενες γενεές την τραγική ιστορία της.

Ο πάπομ ο Αρναούτης.

Εγώ Γιώργο πούλιμ εγεννέθα το 1906 στην Κουρούντερε του Ατάπαζαρ. Από ότι έλεγε η μάνα μου η Ουρανί, στο χρονικό διάστημα 1850-1870, πολλές οικογένειες από της περιοχές του Πόντου και συγκεκριμένα από τα χωριά της Ορντού, της Αργυρούπολης, και από άλλα μέρη, αποφάσισαν να αφήσουν τα σπίτια τους και σιγά σιγά να μεταφερθούν  στην ευρύτερη περιοχή μεταξύ της παραθαλάσσιας πόλης Καράσου και του Ατάπαζαρ, όπου έκτισαν 14 χωριά.

Οι λόγοι της εσωτερικής αυτής μετανάστευσης ήταν διάφοροι και οι περισσότεροι οικονομικοί. Την εποχή εκείνη είχαν κλείσει τα μεταλλεία της Χαλδίας, όπου εργάζονταν πολλοί Έλληνες, γεγονός που τους ανάγκασε να μεταναστεύσουν αλλού προς επιβίωση.

Υπήρχαν επίσης κάποια δυσάρεστα γεγονότα και συγκρούσεις με τους Τούρκους της περιοχής, οπότε για να αποφύγουν την εκδικητική μανία τους πήγαν στην περιοχή του Ατάπαζαρ, όπου είχαν καταφύγει πολλοί συγγενείς και χωριανοί, οι οποίοι τους συνιστούσαν να πάρουν την απόφαση και να πάνε κοντά τους.

Οι περισσότεροι ήταν υλοτόμοι, και η περιοχή του Ατάπαζαρ με τα πολλά δάση και ποτάμια, ήταν η πλέον κατάλληλη γι΄αυτούς. 

Στο χωριό μας υπήρχαν πολλά σόγια με το όνομα Αθανασιάδης και κάποτε αποφάσισαν να το αλλάξουν για να  μη μπερδεύονται μεταξύ τους. Στο δικό μας σόι υπήρχε ένα γεροδεμένος άνδρας ο Γιώργης- Κοτζά Γιώργης- και από αυτό πήραμε το όνομα Κοτζαγερίδης, ενώ το άλλο σόι είχαν έναν ξανθό Γιάννη, που τους έδωσε το επίθετο Σαρηγιαννίδης.

Περίπου το 1870 οι γονείς μου, ο Γιάννες Κοτζαγερίδης και η μάνα μου η Ουρανία Αποστολίδου, μαζί με άλλους συγγενείς έφυγαν από την πατρίδα τους την Χαψάμανα της Ορντού και κατέβηκαν στα νεοσύστατα χωριά της περιοχής Καράσου- Ατάπαζαρ και εγκαταστάθηκαν στην Κουρούντερε που σημαίνει ξεροπόταμος, εξ αιτίας ενός ξεροπόταμου που χώρισε το χωριό στα δύο.

Η Κουρούντερε, όπως και τα άλλη χωριά  ήταν κτισμένη πάνω σε καταπράσινα βουνά που τα διέσχιζε ο ποταμός Καράσου που χύνονταν στην Μαύρη θάλασσα. Μικρά παιδιά παίζαμε στα ορμάνια, βοσκώντας πρόβατα ή βόδια, και πλατσουρίζαμε στα νερά των παραπόταμων και των ρυακιών.

Οι γονείς μας, για να μην απομακρυνόμασταν από το χωριό και χαθούμε, μας διηγούνταν ιστορίες με κακά πνεύματα τους χοτλάχηδες και ξωτικά, τις περιβόητες και κακές ταβάρες, οι οποίες προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να κάνουν κακό στους ανθρώπους.

Τα βράδια έρχονταν και στα σπίτια, και αλλοίμονο αν άφηνε κανείς την πόρτα του  ανοιχτή και κοιμόταν ανάσκελα. Οι ταβάρες έμπαιναν στα υπνοδωμάτια και χοροπηδούσαν πάνω στα στήθη του ανθρώπου, μέχρι που να σκάσει.

Η οικογένεια του πατέρα μου ήταν υλοτόμοι. Έκοβαν τα δέντρα  και τα πετούσαν στον ποταμό Καράσου   ο οποίος τα  μετέφερε στην Μαύρη θάλασσα, από την οποία τα έπαιρναν και τα πουλούσαν.

Μια μέρα  ο πατέρας μου ο Γιάννες και ο αδελφός του ο Σάββας πήγαν στο βουνό για να κόψουν ξύλα και να τα ρίξουν στο ποτάμι. Από απροσεξία του ο Σάββας έπεσε μέσα στα ορμητικά νερά του ποταμού, και ο Γιάννες έπεσε και αυτός στο ποτάμι για να σώσει τον αδελφό του που πνίγονταν.

Μάταια όμως. Τα ορμητικά νερά παρέσυραν τα αδέλφια, που δεν κατάφεραν να σωθούν και τα άψυχα κορμιά τους τα βρήκαν αργότερα στην θάλασσα.

Θρήνος και οδυρμός για το σόι των Κοτζαγερίδηδων. Η Ουρανία η μάνα μου, έμεινε χήρα έχοντας να θρέψει μόνη της 7 παιδιά. Ευτυχώς ήταν μεγάλα και βοηθούσαν δουλεύοντας σκληρά σε διάφορες δουλειές.

Όταν μάθαμε ότι ο Ελληνικός στρατός ήρθε στην Μικρά Ασία, χαρήκαμε πολύ που θα απελευθερωνόμασταν. Εμείς ήμασταν όμως μακριά από το Μέτωπο, έρμαιο στα χέρια των άτακτων τσετών, οι οποίοι λεηλατούσαν τα ελληνικά χωριά.

Μια μέρα ακούσαμε ένα φρικτό γεγονός που μας συγκλόνισε όλους. Οι Τούρκοι στρατολόγησαν περίπου 100 Έλληνες από τα χωριά μας, με την δικαιολογία ότι θα έκαναν έργα  στην περιοχή του Κοτζάααλι. Έτσι με αξίνες και τσάπες, τα παλικάρια μας πήγαν στην περιοχή, όπου δέχθηκαν επίθεση από τους Τούρκους τσέτες.

Σκοτώθηκαν πάρα πολλά παλικάρια. Όσοι κατάφεραν να γλυτώσουν πήγαν στα χωριά τους και διηγήθηκαν το αποτρόπαιο έγκλημα. Όλοι καταλάβαμε ότι ήρθε η ώρα να εγκαταλείψουμε τα χωριά μας και να φύγουμε για την Ελλάδα.

Μέσω της Νικομήδειας περάσαμε στην Λέσβο και μετά από πολλές κακουχίες πήγαμε στην Πελοπόνησσο και μετά  στην Μακεδονία, στο χωριό Έλεβιτς, όπου μας έδωσαν σπίτια Τούρκων και χωράφια να καλλιεργήσουμε για να επιβιώσουμε. Άλλες οικογένειες εγκαταστάθηκαν στο χωριό Νούδα του Λαγκαδά το οποίο μετονόμασαν σε Ξηροπόταμο.

Ο παπάς του χωριού Ο Αριστείδης και η Κυρά Δέσποινα Παπαδοπούλου, είχαν πάρει μαζί τους τα εξαπτέρυγα της εκκλησίας μας, το Ευαγγέλιο και άλλες εικόνες και τις εναπόθεσαν στην νέα μας εκκλησία που χτίσαμε και την αφιερώσαμε και αυτήν στον Άγιο Γεώργιο.

Κάθε Κυριακή, κατά την διάρκεια της Θείας Λειτουργίας βλέπαμε τα Ιερά αυτά κειμήλια και κλαίγαμε από συγκίνηση, ενθυμούμενη την αξέχαστη πατρίδα μας.

Δυστυχώς όμως την περίοδο της χούντας, πέρασαν πολλοί παπάδες από το χωριό μας, οι οποίοι όταν έφυγαν, έπαιρνε ο καθένας και το πεσκέσι του. Έτσι εξαφανίστηκαν  πολλές παλιές εικόνες και το Ιερό Ευαγγέλιο.

Παρέμειναν τα δύο εξαπτέρυγα για να μας θυμίζουν την ωραία μας πατρίδα.  Έμαθα ότι η Κουρούντερε μεγάλωσε και έγινε το κεφαλοχώρι της περιοχής, αλλά δυστυχώς τα σπίτια και η εκκλησία καταστράφηκαν.

Οι τωρινοί κάτοικοι ασχολούνται με την παραγωγή φουντουκιών και είναι ιδιαίτερα φιλόξενοι σε αυτούς που την επισκέπτονται.

Εγώ στην Λακκιά παντρεύτηκα την Κυριακή από το Γενή Ντάγ και έκανα 6 παιδιά, με τα οποία δουλέψαμε σκληρά και καταφέραμε να επιβιώσουμε. 

Αφήγηση Κοτζαερίδη Αναστασίου

               Λακκιά Αμυνταίου


ΚΥΡΙΑΚΗ-ΟΥΡΑΝΙΑ-ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΟΤΖΑΕΡΙΔΗΣ -
ΚΟΤΖΑΕΡΙΔΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΟΥΡΑΝΙΑ ΚΟΤΖΑΕΡΙΔΟΥ

Σύνδεση Συνδρομητή

Καλώς Ήρθατε! Συνδεθείτε στο λογαριασμό σας

Να με θυμάσε Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

Δεν είστε συνδρομητής; Αίτηση Εγγραφής

Ξεχάσατε τον κωδικό σας

Αίτημα Εγγραφής