breaking news Νέο

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΙΕΡΙΩΝ ΟΡΕΩΝ - Γράφει ο Επαμεινώνδας Χειμώνας

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΕΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΙΕΡΙΩΝ ΟΡΕΩΝ - Γράφει ο Επαμεινώνδας Χειμώνας

Είναι γνωστό ότι, στον Ορεινό Όγκο, του βουνού των Πιερρίων, όχι από καμιά επίσημη τεχνοκρατική, γεωλογική Μελέτη, αλλά από την εμπειρία των εκατοντάδων κατοίκων, των χωριών που βρίσκονται στα βουνά αυτά, ότι υπάρχουν πολλά Μεταλλεύματα. Σίδηρος, Μαγγάνω, Χαλκός, Κάρβουνο (Λιγνίτης) Μάρμακα κλπ. 'Οταν στην τετραετία 2002 - 2006 υπηρετούσα ως Δημοτικός Σύμβουλος, του Δήμου Μακεδονίδος, με έδρα τα Ριζώματα, επανειλημμένα ζήτησα από τον Δήμαρχο κ. Γιάννη Δάλλα, αλλά και από ολόκληρο το 15μελές τότε Δημοτικό Συμβούλιο, να κάνουμε μια ολοκληρωμένη Γεωλογική Μελέτη του Δήμου μας, αλλά και γενικότερα του Ορεινού Όγκου των Πιερρίων Ορέων. Η εμμονή στην άρνηση πάντα με πλήγωνε και με απογοήτευε...

Όμως επειδή από παλιότερα ορισμένοι συγχωριανοί και συνδημότες, ιδιαίτερα μεγαλύτερης κάπως ηλικίας, δούλεψαν στα λίγα αυτά νταμάρια που υπήρχαν και αυτοί ακόμη και τώρα ζούνε και θυμούνται, καλό είναι αυτά να καταγραφούν.

Έτσι αρχίζω από το νταμάρι του περίφημου Μαρίνου, το οποίο ήταν στην περιοχή ΚΑΡΑΚΟΠΕΤΡΑ των Ριζωμάτων. Ο παππούς Μπαρμπέρης Νίκος ο οποίος σήμερα που τα γράφω αυτά (Πέμπτη 4 Οκτωβρίου 2007) είναι 86 ετών, μου είπε πριν από λίγο καιρό ότι εκεί έβγαζαν μέταλλα. Δυο ειδών μέταλλα έβγαζαν. Μάλλον Σίδηρο και Χρώμιο... Αυτοί ορισμένοι Ριζωματιώτες ήταν μικροί γύρω στα 16-17 χρονών και βοσκούσανε εκεί τα κοπάδια τους. Και αρκετές φορές για να βγει αυτό το μέταλλο, έβαζαν εκρηκτικά και ανατίναζαν το μέρος. Με αποτέλεσμα να μην στέκονται τα γελάδια και να τους φεύγουν. Αυτός ο Μαρίνος είχε και μια κόρη... Και ήταν και άλλος ένας συνεργάτης μαζί, Κατσαμπής λεγόταν αυτός. Αυτά γίνονται κατά το 1936 - 40 περίπου. Και το δεύτερο μέταλλο το έβγαζαν αφού άνοιγαν την δεξαμενή με νερό, που υπήρχε εκεί πιο πάνω στην Καρακόπετρα και το νερό συμμάζευε και ξέπλυνε αυτό το άλλο μετάλλο, μάλλον Χρώμιο ήταν ή Νικέλιο ή τι άλλο...

Προχθές όμως στις 30 Σεπτεμβρίου του 2007 ο πατέρας μου Εμμανουήλ Χειμώνας, ο οποίος είναι πολύ έμπειρος στα θέματα αυτά των μεταλλευμάτων μου είπε:

'Οτι πρώτον, εκείνο που θέλει ακόμη να κάνει, γιατί βλέπει ότι πλησιάζει το τέλος του, μια που η ασθένεια η δύσπνοια τον βασανίζει πολύ φέτος, θέλω μου λέει να βρω αυτόν τον Γεωργιάδη από την Θεσσαλονίκη και να του δείξω και να του πω ότι στην τοποθεσία Αλμάκια ή Λουμάκια Σφηκιάς εδώ στο χωριό, έχει Χαλαζία. Εγώ μου λέει παλιότερα συνεργάστηκα με αυτόν τον Γεωργιάδη, όπου είναι μηχανολόγος - μηχανικός - γεωλόγος και παλιότερα είχε έρθει στο χωριό, στη Σφηκιά. Και παλιότερα που ήρθε στο χωριό, του είχα δείξει τον Σίδηρο που έχει στην περιοχή Μπάμπα εκεί που είναι η βρύση τώρα και ιδιαίτερα εκει που είναι οι πηγές λίγο ποιο πάνω εκείνος ολόκληρος ο λάκκος έχει Σίδηρο, Σιδηρόπετρες... Ακόμη ο πατέρας μου, μου είπε ότι στην περιοχή Οξυά της Σφηκιάς, εδώ του χωριού και μόνον εκεί, έχει ορισμένες πέτρες, τόσο καλά λαξευμένες που μοιάζουν με ανθρώπινο κεφάλι... Είναι έτσι από την φύση από το έδαφος φτιαγμένες...

Για τον Σίδηρο που έχει στην περιοχή Κοκόλινα Καρυές μου είχε πει εδώ και αρκετό καιρό και ο μπάρμπα Γιάννης Σερδάρης που και αυτός τώρα θα είναι γύρω στα 80, όπως είναι και ο πατέρας μου, και ότι αυτός δούλεψε τότε παλαιά με τους Γερμανούς στο νταμάρι αυτό. Το βγάζανε με τα τσαπιά και το φόρτωναν στα μουλάρια και τα πήγαιναν στη Βέροια. Ακόμη ο πατέρας μου, μου είπε ότι αυτές οι Σιδερόπετρες, αυτό το σίδηρο φθάνει μέχρι πάνω, σε όλων τον λάκκο έως το σπίτι του Δημητρίου Γιαννουσόπουλου από την Μπάμπα.

Βέβαια ακόμη ο πατέρας μου, μου είπε και για τα Μάρμαρα. Μάρμαρα υπάρχουν στα δύο αυτά νταμάρια που άνοιξε ο ίδιος ο πατέρας μου, με την οικογένεια Γάκη από την Θεσσαλονίκη κατά το 1970 περίπου, στις τοποθεσίες "Ραντολίνος" και "Λιβάδι" της Σφηκιάς. Είναι γνωστά επίσης και τα κάρβουνα, (ο Λιγνίτης) στην περιοχή "Καλογέροι" της Σφηκιάς. Και είναι ακόμη γνωστό, ότι κατά την δεκαετία του 1970 μάλλον κατά το 1973 - 74 κάποιος κ. Γιάννης, το δούλεψε για λίγο καιρό αυτό το Κάρβουνο. ΄Ηταν η πρώτη φορά που ως παιδί του Δημοτικού Σχολείου εγώ, έβλεπα μοτοποδήλατο. Γύρω στους 7-8 μήνες ίσως και χρόνο το δούλεψε το κάρβουνο. Μετά σταμάτησε απότομα... Δούλεψαν και ορισμένοι συγχωριανοί, σ' αυτό το νταμάρι. Και ήδη φαίνεται ότι υπάρχει Άνθρακας από κάτω, γιατί πιο πάνω από κει, πάντα ξεκόβεται και πέφτει η άσφαλτος του Νομαρχιακού δρόμου Βέροιας - Δασκίου, που περνάει από την περιοχή.

Επίσης στην Σφηκιά υπάρχει Νικέλιο. 'Ομως το Δημοτικό συμβούλιο τον Αύγουστο του 2000-2001, αρνήθηκε να δώσει την άδεια στην εταιρεία "ΛΑΡΚΟ" για να κάνει έρευνες και γεωτρήσεις, που ζητούσε.

Μάρμαρα ακόμη υπάρχουν σε άλλες τρεις τοποθεσίες στα Πιέρρια όρη. Ένα νταμάρι παρατημένο είναι στην περιοχή "ΠΥΡΓΟΣ" του Πολυδενδρίου. Ένα άλλο νταμάρι παρατημένο είναι στην περιοχή "ΠΙΝΑΚΑΔΕΣ" Πολυδενδρίου, επίσης και το τρίτο στην "ΑΕΤΟΦΩΛΙΑ" Πολυδενδρίου.

Ακόμα ένα άλλο νταμάρι με λευκό μάρμαρο, είναι πάνω από το μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου καθώς και ένα σε ημιλειτουργία δίπλα, αυτό όμως έχει πράσινο χρώμα.

Ακόμη, ο παππούς Σκουμπόπουλος Μήτσος μου είπε προχθές αφού τον ρώτησα, ότι Σίδηρο και Σιδηρόπετρες έχει και στην Χαράδρα στα σύνορα του χωριού με την Βεργίνα. Πάνω από την Βεργίνα σε κάτι λάκκους. Μέχρι το 1950 έως 1952 τα βγάζανε και τα φορτώνανε στα μουλάρια και τα πήγαιναν στην Βεργίνα και στο Γαλακτό. Εκεί ήταν Βεργινιώτες που τα παραλάμβαναν και τα έστελναν αλλού στη Βέροια και αλλού...

Υπάρχουν βέβαια πάνω στα Πιέρρια Όρη και άλλα μεταλλεύματα... Ας γίνει κάποτε μια ΓΕΩΛΟΓΙΚΗ ΜΕΛΕΤΗ από τους αρμόδιους φορείς.

 

ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ

 

 

ΤΑ ΜΕΤΑΛΛΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΙΑΣ

 

Σήμερα Κυριακή 8 Ιουνίου του 2008 είναι μια σημαντική ημέρα. Γιατί έμαθα αρκετά πράγματα, για τα Μέταλλα του χωριού μου, από τους αδερφούς ΓΙΑΝΝΗ και ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑ ΣΕΡΔΑΡΗ, του ΕΥΘΥΜΙΟΥ. Το απόγευμα τους βρήκα στο σπίτι, στην ταράτσα του σπιτιού του μπάρμπα Νώντα και πήγα κάθισα λίγο και συζητούσαμε... Αφορμή στάθηκε το γεγονός που τους ανέφερα ότι, τούτον τον καιρό κάποιος ξένος ζήτησε ΑΔΕΙΑ απ' το κράτος, για να ψάξει παλαιά χρήματα, μάλλον λίρες... και αρχίσαμε συζήτηση για τον ουρανό και για τα Μέταλλα...

Πρώτα πρώτα μου είπαν ότι, όταν ανοιγόταν ο δρόμος, στο σπίτι του ΦΩΤΗ ΤΡΟΜΠΟΥΚΗ μπροστά, προς τα πέρα, κατά το 1960, έγινε αυτό, ο μπολντοζιέρης είδε και βρήκε τα

 

ΚΑΜΙΝΙΑ...

 

Ήταν το χώμα έτσι ψημένο, είχε και κατι τρύπες... Φαινόταν ότι ήταν παλαιοί φούρνοι και ότι εκεί κάτι καίγανε παλαιότερα... και το λιώνανε... Ισως τα κεραμίδια... ίσως άλλα μέταλλα. Είπαν στην αρχή να μην τα χαλάσουν, αλλά μετά γύρισε προς τα κάτω το μαχαίρι η μπουλντόζα και τα χαλάσανε... Ο μπάρμπα Νώντας όμως μου είπε και κάτι άλλο: Όταν έφτιαχναν τον δρόμο, τον Νομαρχιακό, από τον Αλιάκμονα προς την Σφηκιά τον έφτιαχναν με τα τσαπιά και τα φτυάρια. Τον έφτιαχνε ο αδερφός του βουλευτή ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ. Και είχαν και έναν γεωλόγο ως υπεύθυνο, ήταν αυτός Γάλλος ως προϊστάμενος όπου υπήρχε νερό, έριχναν πέτρες για να περάσει ο δρόμος, μια που τσιμέντο δεν υπήρχε τότε... Ο γεωλόγος αυτός ο Γάλλος ρώτησε τον μπάρμπα Νώντα αν υπήρχαν μέταλλα - πέτρες στο χωριό και του έδωσε κάτι δείγματα. Πήγα λέει στο χωράφι του ΚΡΕΜΜΥΔΑ στην περιοχή Μπάρμπα λίγο πιο πάνω και πήρα από ένα κομμάτι που είχε ξεκοπεί. Και ένα δεύτερο δείγμα πήρα από πίσω από το σπίτι του ΜΗΤΣΟΥ ΓΙΑΝΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ. Οταν τα είδε ο Γάλλος, είπε ότι το πρώτο δείγμα είναι Σιδηρόπετρες και μπαίνουν στο Σίδηρο. Και το δεύτερο δείγμα είναι το ίδιο καλό αλλά έχει και μικρή ποσότητα

 

ΧΡΥΣΟΥ...

 

Μετά είπαμε για τις σιδηρόπετρες που έβγαζαν κατά το 1937-38, προπολεμικά. Ο μπάρμπα Γιάννης μου είπε ότι στην τοποθεσία ΚΟΚΟΛΙΝΑ ΚΑΡΥΕΣ έβγαζαν και τα φόρτωναν με τα μουλάρια και τις κατέβαζαν στη Βέροια. Αυτός ήταν μικρός και βοσκούσε... Κάπου 10-11 χρονών ηταν, και βοσκούσε τα κοπάδια. Το νταμάρι αυτό συμπλήρωσε, το είχε ένας ΒΑΦΕΙΔΗΣ από την Βέροια. Είχε κουμπαριά με τον πατέρα του ΣΩΚΡΑΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟΥ. Το χωράφι είναι του ΝΙΚΟΥ ΚΑΣΚΑΒΕΛΗ. Πήγαμε μαζί με τον μπάρμπα Γιάννη και το είδαμε και φεύγοντας μου είπε ότι στην ΠΑΛΙΟΓΚΟΡΤΣΙΑ στο χωράφι του ΚΩΣΤΑ ΣΕΡΔΑΡΗ μου έδειξε το μέρος και είπε ότι εκεί ονειρεύτηκε ότι κάτι υπάρχει από κάτω θαμμένο. Ή άνθρωπος ή κάτι, κάποιος τάφος. Τρεις φορές το ονειρεύτηκε...

 

ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ

Πρώην δημοτικός σύμβουλος Δήμου Μακεδονίδος


Σύνδεση Συνδρομητή

Καλώς Ήρθατε! Συνδεθείτε στο λογαριασμό σας

Να με θυμάσε Ξεχάσατε τον κωδικό σας;

Δεν είστε συνδρομητής; Αίτηση Εγγραφής

Ξεχάσατε τον κωδικό σας

Αίτημα Εγγραφής